Tęsknota,strach,ból dalej miotają moją psychiką.Ta część mnie,którą jest On jest juz wyczerpana a pomimo wszystko poddać się nie chce-walczy o coś co tak na prawde odeszło 3 lata temu.

Tak minęły już 3 lata a ja dalej mam nadzieje.

Nadzieje która jest pustym wypełnieniem mojego życia.

Pustka jest iluzją,która wypełnia moją głowę i zabezpiecza przed samozagładą.

samozagłada jest ucieczką od śmierci

a śmierć jest ucieczką od życia.

Czy to oznacza że nadal jestem naiwnym dzieckiem w piaskownicy?

Z pewnością.