Nienawidzę.

Nienawidzę samej siebie za to,że pozwoliłam sercu na miłość.
Nienawidzę samej siebie za to,że pozwoliłam mu dotknąć swojego ciała.
Nienawidzę samej siebie za to,że miłość nabrała dla mnie innego wymiaru a wszystko inne było nieważne.
Utopiona w szklance wódki zmieszanej z nikotyną i magiczną substancją analizuję popełnione błędy.Mam ochotę krzyczeć bo cały On był największą pomyłką mojego życia.Chciałabym zwymiotować zawartość serca i wspomnień bądź cofnąć czas i napluć mu w twarz,wraz ze słowami ''jesteś piękna''. Moja naiwność nie zna granic,mój ból rozpierdala umysł a umysł gwałci rozsądek. Tak bardzo pragnę odejść.Już nigdy nie zaryzykuję,już  nigdy nie pozwolę sercu by straciło kontrolę.
Kurwa,wszystko trafił szlag a ja wróciłam...